Afdekzeil voor een klassieke houten boot

Zo'n hoes is gemaakt op een lengte en een breedte, en gaat ervan uit dat de romp daartussen redelijk voorspelbaar loopt. Een klassieker doet dat niet, want de dekrand loopt op en af en de spiegel en de scheglijst zitten bij elke boot weer anders. Het gevolg zie je zodra zo'n hoes op de boot ligt. Bij de spiegel hangt hij hol, bij de boeg staat hij juist gespannen, en alle ruimte die ertussen overblijft gaat bij de eerste storm bewegen. Wij snijden het patroon naar de vorm van jouw romp, zodat er geen doek overblijft dat kan gaan klapperen.

Omdat een afgedekte boot anders geen lucht meer ververst. Een romp houdt water buiten, maar luchtdicht is hij niet, en zodra er een zeil overheen ligt staat de luchtwisseling vrijwel stil. Bij hout wreekt zich dat sneller dan bij polyester, want hout neemt het vocht op dat in die stilstaande lucht hangt. Eén gat doet daar weinig aan. Je hebt er meerdere nodig, verdeeld over het zeil, zodat de wind er lucht doorheen kan trekken. Elk gat moet bovendien van bovenaf zijn afgedekt, anders loopt de regen er net zo hard weer in.

Dat is een keuze die je bij het aanmeten maakt, en allebei kan. Bij deze boot bleef de bimini staan, opgevouwen onder zijn eigen beschermhoes, met de beugel door het zeil heen. Dat scheelt gedoe elke keer dat je de boot afdekt. Daar staat iets tegenover. Elke doorvoer vraagt extra afwerking en is een plek waar het doek te lijden heeft. Kan de beugel er zonder moeite af, of laat hij zich plat strijken, dan meten we het zeil liever op die situatie aan. Hoe minder doorvoeren, hoe sterker het zeil blijft.

Normaal niet. Over de opening ligt een flap die tegen de beugel valt en als een dakpan werkt, zodat water dat over het doek naar beneden komt er aan de buitenkant weer vanaf gaat. Rondom de opening zit een verstevigingslap, omdat alle beweging van het doek daar op een paar centimeter samenkomt. Zie je toch een druppel langs de buis lopen, dan staat het doek daar meestal niet meer strak. Trek de spanbanden een slag na en kijk of de plooi eruit gaat.

Wij proberen dat te vermijden. Op een klassieker zit het beslag in hout, vaak in messing of brons, en elk nieuw gaatje is een plek waar vocht de vezel in kan trekken. We meten daarom eerst de rij na die er al ligt en gebruiken die waar hij recht en heel is. Komt er wel nieuw beslag, dan hangt de onderlinge afstand af van de vorm van de rand, want hoe meer trek er op een punt staat, hoe dichter de drukkers bij elkaar komen. Wil je ergens helemaal geen beslag, bijvoorbeeld in de gelakte spiegel, dan lossen we dat op met spanbanden over de boot heen.

Waterwerend. Het acryl is geïmpregneerd, dus regen parelt eraf en loopt over het doek naar buiten. Door elke stiknaad is echter een naald gegaan, en dat gat blijft. Het garen vult het grotendeels op en de impregnering doet de rest, en verder gaat het niet. Dicht in de zin van waterdicht wordt een naad nooit. Blijft er een plas op het doek staan of duwt er iemand van onderaf tegen, dan kan er water doorheen komen. Daarom weegt het afschot bij het aanmeten zo zwaar: een zeil waar het water vanaf loopt blijft veel langer droog dan een zeil dat het vasthoudt. We stikken met garen dat in de zon niet vergaat, want een naad die opengaat is een groter probleem dan een naaldgat. De impregnering slijt wel. Parelt het water niet meer, dan is het tijd om het zeil te laten herimpregneren, en dat doen we hier in het atelier.

Vooral hoeveel werk er aan de tafel in gaat. Een rechttoe rechtaan kuip is sneller gesneden dan een romp met veel zeeg, een uitlopende spiegel en obstakels waar het doek omheen moet. Daarbovenop telt het aantal doorvoeren mee, het aantal ventilatieopeningen, de versterkingen die erin komen, de manier waarop het zeil wordt vastgezet en het doek dat je kiest. Stuur de lengte van de boot mee en wat je erop laat zitten, dan maken we er een prijs bij.